Παρασκευή, 9 Ιουλίου 2010

το φώς της κρίσεως


ιησούς χριστός ο παντοκράτωρ-μονή δαφνίου
[το Παρελθόν είναι ένα πηγάδι που μπορεί ο κάθε άνθρωπος στο Παρόν να ποτίζει τον κήπο του, ώστε αυτός Μελλοντικά να ανθίζει και να μυροβολεί-Ερώ και ΑΙρω τον εμαυτού σταυρόν εν ταύταις ταις δυσιν εντολαίς όλος ο νόμος και οι προφήται κρέμανται]
η λέξη-λόγος:"ΚΡΙΣΗ"έχει τόσο πολύ κακοποιηθεί-παραποιηθεί απο το πνεύμα του κακού διαμέσου των ανθρώπων-του,που έχει τελικά επιτευχθεί αυτό που το ίδιο το κακό αποσκοπούσε,δηλαδή να πλανηθεί ο άνθρωπος ως προς το αληθινό περιεχόμενο της που είναι "η προειδοποίηση του πνεύματος του θεού προς τον άνθρωπο να προσέξει αυτός ώστε τα έργα-πράξεις  του να είναι κατα θεόν και όχι σκοτοφορικά-του κακού.
η λέξη-λόγος "κρίσις" είναι διφορούμενη-αμφίσημη (όπως οι περισσότερες λέξεις-και εν τέλει όλες αφού το πνεύμα του κακού κατάφερε να παραποιήσει στην διάνοια-αντίληψη του ανθρώπου ακόμη και αυτές που έχουν-θάπρεπε να έχουν μόνο θετικό περιεχόμενο,όπως πχ οι λόγοι άγια-όσια κλπ κατήντησαν να είναι όπως το "σεμνά και ταπεινά" του πρώην πρωθυπουργού, δηλαδή έπεα πτερόεντα-λόγια και φτερά στον άνεμο και το χειρότερο απέκτησαν και αρνητική σημασία παρότι είναι θετικοί οι λόγοι-παρόμοια και στους λόγους καλά-αγαθά οι περισσότεροι άνθρωποι εννοούν "ντομάτες και αγγούρια"και υλικά αγαθά-που είναι "βιωτικά τρόφιμα"αντί των όντως αγαθών που είναι και μόνον οι εκπεφρασμένες ηθικο-πνευματικές αρετές-αξίες-καταστάσεις διότι και μόνον αυτές μπορούν να εξασφαλίσουν συνέχεια μετά θάνατο στην υπο δημιουργία ζωή του κάθε ανθρώπου και ο λόγος είναι διότι μόνον αυτές τον ομοιάζουν-προσομοιάζουν με τον δημιουργό του ο οποίος είναι ΠΝΕΥΜΑ ΑΛΗΘΕΙΑΣ-ΑΓΑΠΗΣ-ΣΟΦΙΑΣ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ-ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΚΛΠ) και ο λόγος είναι Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΑΜΙΓΗΣ ΔΙΣΥΝΘΕΤΟΤΗΤΑ ΚΑΙ Η ΔΙΣΥΝΘΕΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΤΟΥ που εκ των πραγμάτων είναι μία κατάσταση ΔΙΦΟΡΟΥΜΕΝΗ-ΑΜΦΙΣΗΜΗ με την έννοια του ότι και οι δύο παράγοντες του πνεύματος του καλού και του πνεύματος του καλού ευρίσκονται τόσο στον άνθρωπο και στον κόσμο με αποτέλεσμα και ως εκ της ελευθέρας βουλήσεως του ανθρώπου να τίθεται θέμα υποχρεωτικής ΕΠΙΛΟΓΗΣ ή του καλού ή του κακού το οποίο βεβαίως και πάλιν εξαρτάται απο τον βαθμό ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΣ-ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ-ΕΠΙΓΝΩΣΕΩΣ (του καλού και του κακού) ώστε να γίνει η καλή-ορθή διάκριση και ο διαχωρισμός του κακού-λάθους.
οι άνθρωποι-στην αντίληψη των ανθρώπων η κρίση είναι κρίση οικονομική-ανταγωνισμού-συμφερόντων-χρημάτων-κοσμικών προσόντων-κοσμικών θέσεων-πολιτικών αντιπαραθέσεων-επιστημονικών και φιλοσοφικών αντεγκλήσεων-θρησκευτικών προνομίων κλπ ή στην χειρότερη της εκδοχή ως κρίση του θεού προς τους ανθρώπους την επέβαλαν οι σκοτοφόροι-ρασοφόροι-αυτόκλητοι υπηρέτες του θεού-εκκλησία (κυρίως οι χριστιανικές εκκλησίες) -αιρέσεις-μυήσεις-εσωτεριστικές οργανώσεις-αποκρυφιστικές σχολές κλπ και που είναι-τάχα μου και δήθεν: η κρίση του θεού σε όλους όσους δεν είναι ενταγμένοι στην εκκλησία-αίρεση-μύηση κλπ, δεν εκκλησιάζονται-δεν κοινωνούν-δεν εξομολογούνται και άλλες τέτοιες αηδίες-πανουργίες-διαστροφές-παραποιήσεις-αναλήθειες-σκοταδιστικές παρεμβολές αυτού τούτου του κακού διαμέσου των υποχείριων του υπηρετών.
τέλος η αληθινή-εκ του θεού αποκάλυψη της κρίσης είναι Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ-ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ  ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΩΣ ΕΞΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΩΣ Η ΑΝΑΛΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ ΚΡΙΝΕΤΑΙ-ΚΑΤΑΠΙΠΤΕΙ-ΚΑΤΑΝΙΚΑΤΑΙ-ΕΚΜΗΔΕΝΙΖΕΤΑΙ-και μαζί με αυτή κρίνεται και το κακό-ο άνθρωπος του κακού και καθε κακότητα-αναλήθεια-αδικία-πλάνη στον κόσμο.συνεπώς Η ΚΡΙΣΙΣ ΚΑΤΑΛΗΓΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΡΙΣΙΣ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ (ΤΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ-ΑΤΟΜΙΚΟΥ ΚΑΚΟΥ ΤΟΥ ΚΑΘΕΝΟΣ ΚΑΙ ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΟΛΩΝ ΣΥΝΟΛΙΚΑ-ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ΣΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ) ΩΣ ΕΚ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ ΚΑΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ-Η ΔΕ ΕΞΑΓΓΕΛΙΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΩΝ ΑΠΕΣΤΑΛΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ-ΤΗΣ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟ ΩΣΤΕ ΑΥΤΟΣ ΑΦΕΝΟΣ ΝΑ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΕΙ-ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ-ΝΑ ΑΥΤΟΕΛΕΓΧΘΕΙ ΚΑΙ ΑΦΕΤΕΡΟΥ ΝΑ ΣΠΕΥΣΕΙ ΝΑ ΜΕΤΑΝΟΗΣΕΙ-ΑΦΥΠΝΙΣΘΕΙ-ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΘΕΙ-ΚΑΘΑΡΘΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ-ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΝΥΜΦΙΟΥ (το κακό μέσα στον καθε άνθρωπο όσο "περισσότερο" εξακολουθεί να υφίσταται μέσα του ως "υπόλειμμα-τα" τόσος θα είναι και ο βαθμός κρίσεως που θα υποστεί το συγκεκριμένο ανθρώπινο όν που το διατηρεί μεσα του καθώς ο άνθρωπος-καθε ανθρώπινο όν χρεώθηκε ένα μέρος κακού-ένα σπέρμα κακού. το κακον ως πνεύμα-ψυχή-ύλη κακού είναι σύμφυτο του ανθρώπου είναι η δεύτερη του φύση-η κακή φύση,-η πρώτη είναι το καλόν- η οποία είναι εγγενής με το εγώ του-είναι το "μισό"εγώ του και γιαυτό ο άνθρωπος είναι υπεύθυνος-έχει ευθύνη για τις πράξεις του καλού ή κακού.
έτσι λοπόν Η ΚΡΙΣΗ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ ΩΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ-ΠΡΟΗΓΕΙΤΑΙ ΠΡΩΤΟΠΟΡΑ ΚΑΙ ΩΣ ΕΞ ΑΥΤΟΥ ΕΠΕΤΑΙ Η ΚΑΤΑΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΤΩΝ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ-δικαίως (που εν τέλει αποτελεί λύτρωση τόσο για τους νεκρούς της κρίσης (λυτρώνονται απο το κακό τους και με τον δεύτερο θάνατο πορεύονται ανάλογα με τα έργα τους ή προς τον θεό ή προς ανακύκλωση και πνευματικό δευτερο θάνατο-απο-λύτρωση) όσον και για τους ζωντανούς τους οποίους η θεία πρόνοια θα παράσχει καθε μέσο και φροντίδα ώστε να συνεχίσουν το μετανοητικό απελευθερωτικό-απολυτρωτικό έργο της: που είναι η μετουσίωση καθε αντίθεσης-αντιλογίας-καθε ατομικού σπερματικού κακού απο τον καθε άνθρωπο και βέβαια η πρόοδος-εγκατάσταση της βασιλείας του θεού-καλού-αλήθειας στην ανθρωπότητα.)
ΟΙ ΚΡΙΣΕΙΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΜΙΑ ΝΕΑ ΔΙΑΘΗΚΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΔΟΘΕΙ-ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΕΙ ΣΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΓΗΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΝΕΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΕΠΟΧΗ ΝΑ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΘΕΙ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ-ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ.
ΚΡΙΣΙΣ=ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ=ΝΕΑ-ΚΑΙΝΗ ΚΤΙΣΙΣ-ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ
ΚΡΙΣΙΣ=ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΣ-ΥΔΑΤΟΣ ΚΑΙ ΠΥΡΟΣ ΠΡΟΣ ΠΛΥΣΗ-ΚΑΘΑΡΣΗ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ-ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΜΥΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ-ΚΟΣΜΟΥ
ιδού τι λέγει ο ιησούς χριστός για την κρίση των ανθρώπων-της ανθρωπότητας:
Και αύτη είναι η κρίσις, ότι το φως (εγώ-ο ιησούς χριστός) ήλθεν εις τον κόσμον, και οι άνθρωποι ηγάπησαν το σκότος (τον σκοτοφόρο-το κακό) μάλλον παρά το φώς·(εμένα-τον λόγο του θεού) διότι ήσαν πονηρά τα έργα αυτών. Επειδή πας, όστις πράττει φαύλα, μισεί το φως και δεν έρχεται εις το φως, διά να μη ελεγχθώσι τα έργα αυτού·όστις όμως πράττει την αλήθειαν, έρχεται εις το φως, διά να φανερωθώσι τα έργα αυτού ότι επράχθησαν κατά Θεόν.(Ιωάννης 3:19-21)Αληθώς, αληθώς σας λέγω ότι ο ακούων τον λόγον μου (ο λόγος-αλήθεια-χριστός) και πιστεύων εις τον πέμψαντά με(πατέρα) έχει ζωήν αιώνιον, και εις κρίσιν δεν έρχεται,(αφού πιστεύει σε μένα-γίνεται πιστός-πνευματικός-αληθινός σύμφωνα με τα όμοια με εμένα έργα του) αλλά μετέβη εκ του θανάτου εις την ζωήν. (θέωση-στον θεό)(Ιωάννης 5:24)
ποιος είναι ο αντίθεΤος-σκοτοφόρος-το κακόν;
αυτός που ενεργεί έργα α) σκότους-αγαπά το σκότος β) πονηρά-είναι πονηρός όπως ο όφις-δράκων του κακού γ) φαύλα-διεφθαρμένα-σαθρά-είναι φαύλος-διεφθαρμένος υλικά-ηθικά και πνευματικά δ) μισεί το φως-ζηλοφθονεί καθε καλόν γιατί είναι κακός ε) δεν έρχεται στο φως για να ελεχθούν τα έργα του-κρύβεται στο σκότος και την αφάνεια του παράνομου κακού-λύκου και  φορώντας πάντοτε ένδυμα καλού-νομιμότητας-αρνίου.
συνεπώς Ο ΚΑΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΠΟ ΕΛΕΥΘΕΡΗ-ΣΥΝΕΙΔΗΤΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑΥΤΟΠΟΙΗΜΕΝΟΣ ΜΕ ΤΟ ΚΑΚΟΝ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΚΑΚΟ-ΓΙΑΥΤΟ ΚΑΙ Η ΚΡΙΣΗ-ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΚΑΙ ΚΑΤΑΚΡΙΣΗ  ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ,ΤΟΝ ΚΑΘΙΣΤΑ ΟΠΩΣ ΟΤΑΝ ΣΕ ΕΝΑ ΔΩΜΑΤΙΟ ΑΝΑΒΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΦΩΣ ΑΠΛΕΤΟΝ! ΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΠΛΗΡΟΥΤΑΙ ΦΩΤΟΣ-ΚΑΛΟΥ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΘΕΟΥ.(το δε σκότος-ανθρώπου και κόσμου εν ριπή οφθαλμού εξαφανίζεται με την παρουσία του φωτός-θεού)
τον άνθρωπο δεν τον κρίνει ο θεός-το φως και η κρίσις ως εκ της της αποκάλυψης της αλήθειας του θεού αλλά η δικές του πράξεις και τα δικά του φαύλα-άδικα-αναληθή-σκοτοφορικά-μεμισημένα διεφθαρμένα-του κακού-πονηρά έργα. (η υπάρχουσα αλήθεια-αγάπη-σοφία που ο θεός αποκάλυψε-γνώρισε στον άνθρωπο μεχρι την ώρα της νέας αποκάλυψης αλήθειας στην ανθρωπότητα, είναι το μέτρον της κρίσεως του καθε ανθρώπου και ο βαθμός ενσυνειδήσεως του ως προς την αλήθεια αυτή, η θεληματική άγνοια η αδιαφορία και η απόρριψη της αλήθειας απο την ζωή του καθε ανθρώπου είναι μεν δικαίωμα του είναι όμως και η οφειλή-υποχρέωση του αλλιώς ο δημιουργός δεν θα τον δημιουργούσε αν δεν τον προώριζε να κανει καποιο έργο θετικό και λαμβανομένου υπόψη ότι ο άνθρωπος για το έργο του επιβραβεύεται με την θέωση-αιωνιοποίηση του στον θεό-ως θεός εν θεώ.)
αυτή είναι "η κρίσις" υπο την πνευματική της θεώρηση και όχι ο φόβος-η απειλή-ο εκβιασμός-τα δέλεαρ και καθε τι σαθρό που εκπορεύεται απο τους έχοντες συμφέρον απο τις κρίσεις εν γένει.ελεύθερα-ενσυνείδητα-θεληματικά καθε άνθρωπος ας λάβη υπόψη του τους λόγους του χριστού και ας πορευθεί σύμφωνα με τις επιλογές του χωρίς φόβο και προσδοκία ανταμοιβής,αλλά χάριν του έργου του θεού και του υιού του ανθρώπου,χάριν της αλήθειας και χάριν της αγάπης της ανθρωπότητας.
παράρτημα:
Ματθαίος 12:38-43
τοτε απεκριθησαν αυτω τινες των γραμματεων και φαρισαιων λεγοντες διδασκαλε θελομεν απο σου σημειον ιδειν ο δε αποκριθεις ειπεν αυτοις γενεα πονηρα και μοιχαλις σημειον επιζητει και σημειον ου δοθησεται αυτη ει μη το σημειον ιωνα του προφητου ωσπερ γαρ ην ιωνας εν τη κοιλια του κητους τρεις ημερας και τρεις νυκτας ουτως εσται ο υιος του ανθρωπου εν τη καρδια της γης τρεις ημερας και τρεις νυκτας ανδρες νινευιται αναστησονται εν τη κρισει μετα της γενεας ταυτης και κατακρινουσιν αυτην οτι μετενοησαν εις το κηρυγμα ιωνα και ιδου πλειον ιωνα ωδε βασιλισσα νοτου (του σαβά) εγερθησεται εν τη κρισει μετα της γενεας ταυτης και κατακρινει αυτην οτι ηλθεν εκ των περατων της γης ακουσαι την σοφιαν σολομωντος και ιδου πλειον σολομωντος ωδε .
Μάρκος 15:33-37 (Αρχαίο)
και γενομενης δε ωρας εκτης σκοτος εγενετο εφ ολην την γην εως ωρας ενατης και τη ενατη ωρα εβοησεν ο ιησους φωνη μεγαλη λεγων ελωι ελωι λαμα-(λιμά-λεμα λαμμα)σαβαχθανι ο εστιν μεθερμηνευομενον ο θεος μου ο θεος μου εις τι με εγκατελιπες και τινες των παρεστηκοτων ακουσαντες ελεγον ιδε ηλιαν φωνει δραμων δε τις και γεμισας σπογγον οξους περιθεις τε καλαμω εποτιζεν αυτον λεγων αφετε ιδωμεν ει ερχεται ηλιας καθελειν αυτον. ο δε ιησους αφεις φωνην μεγαλην εξεπνευσεν.
ψψψψψψψψψψψψψψψψψψψψψψψψψψψψψψ

Δεν υπάρχουν σχόλια: