Κυριακή, 21 Σεπτεμβρίου 2014

οι 4 εποχές του ανθρώπου

 http://1.bp.blogspot.com/-cIDMB_so1yQ/UNf9gwaOPeI/AAAAAAAAD84/mLfcLLuoq80/s640/treis-magoi-660.jpg
[το Παρελθόν είναι ένα πηγάδι που μπορεί ο κάθε άνθρωπος στο Παρόν να ποτίζει τον κήπο του, ώστε αυτός Μελλοντικά να ανθίζει και να μυροβολεί-Ερώ και ΑΙρω τον εμαυτού σταυρόν εν ταύταις ταις δυσιν εντολαίς όλος ο νόμος και οι προφήται κρέμανται]
http://blogs.sch.gr/isiglavas/files/2013/01/Epoxes.jpg 
ΒΟΡΡΑΣ
(Α-ρκτος)
Ι
Ι
Δ-ύσις-----------------Α-νατολή
Ι
Ι
ΝΟΤΟΣ
(Μ-εσημβρία)

Φθινόπωρον
Βορράς-Πνεύμα
ΣΠΟΡΑ
Ι
Ι
Ι
Ι
        ύλη-Δ-ύσις-----------------Α-νατολή-διάνοια
     Χειμώνας                  Ι                            Θέρος
     ΒΛΑΣΤΗΣΙΣ              Ι               ΚΑΡΠΟΦΟΡΙΑ
Ι
Ι
Εαρ-Ανοιξις
Νότος-ψυχή
ΑΝΘΟΦΟΡΙΑ

ὁδὸς ἄνω κάτω μία καὶ ὡυτή.

ΦΘΙΝΟΠΩΡΟΝ ή Μετόπωρον (μετά τις οπώρες-φρούτα).
αντιστοιχεί στο ΠΝΕΥΜΑ ΜΑΣ (ΓΕΝΝΗΤΟΡΑΣ ΟΥΡΑΝΟΣ-σπορέας) ΤΟ ΟΠΟΙΟΝ ΣΠΕΙΡΕΙ ΤΟΝ ΣΠΟΡΟ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ (εγώ) ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ (γη) .

ΧΕΙΜΩΝΑΣ (χειμάζω-χειμερία ναρκη)
αντιστοιχεί στην ύλη-σώμα μας, η οποία ύλη αποτελεί τις εσχατιές-δύση του πνεύματος (αφού πρόκειται περι της χαώδου πνευματικής έκπτωτης ουσίας του κακού-πνεύματος η οποία με την επήρρεια-ζωοποίηση του πνεύματος του καλού μετετράπηκε σε ύλη-χώμα (ΧάΩΜΑ) και με σκοπό αφενός να δημιουργηθεί ο κύκλος κόσμος αφετέρου να συγκροτηθεί το ανθρώπινον ον-εγώ-πνεύμα). η ύλη-σώμα αποτελεί το ενεργητικό-καταληκτικό-δημιουργικό-εκτελεστικό μέρος της ισχύος του πνεύματος μας .

ΕΑΡ-ΑΝΟΙΞΗ (γλυκύ-αγαπητό,ανοίγει-γλυκαίνει-ομορφαίνει ο καιρός-το κλίμα, γίνεται αρεστόν-ποθητόν-ανοιξιάτικο-εαρινό) .αντιστοιχεί στην ψυχή-αιθέριο σώμα μας, η οποία είναι ο ενδιάμεσος κόσμος στην επικοινωνία πνεύματος-ύλης, το παθητικό-ΥΠΟδεκτικό μέρος αλλά και ο χώρος των εντυπώσεων-εικόνων-επιθυμιών και κέντρο της θελήσεως του όντος .

ΘΕΡΟΣ-ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ (θερισμός-καλοκαιρία-θερμότης-ωριμότης). αντιστοιχεί στην διάνοια μας η οποία δεν αποτελεί συστατικό μέρος του τρισυνθέτου όντος (ύλη-ψυχή-πνεύμα) αλλά προσωρινό και πρόσκαιρο μέρος-εκφραστικό-διανοητικό και το οποίο παρουσιάζεται-εμφανίζεται-εκφράζεται ως μια οντότητα-λειτουργία-κατάσταση νοούσα-κατανοούσα-κρίνουσα-κατακρίνουσα κλπ (εκφράζει διανοητικές σκέψεις-κρίσεις). η διάνοια εμφανίζεται υποστασιακά-υπαρξιακά ώς εκ του τρισυνθέτου-τρισυποστάτου πνευματοποιού πνεύματος και της αιθερίας ψυχής αλλά και της ύλης (εγκέφαλος-νούς-νοητική λειτουργία-δια- νοήματα- κατανόηση) . η διάνοια είναι-κατέλαβε θέση ρυθμιστικού παράγοντα (εκκρεμές-ωρολόγιον) στο τρισύνθετο (δικαστής-κριτής= εκδηλώνει αρετές κρίσεως-λόγου-μνήμης) και ο ρόλος της είναι σημαντικός, ρυθμιστικός- συντονιστικός- καταλυτικός ως προς την ισορροπία του όντος, αφού είναι ο επικοινωνιολόγος των 3 κόσμων του ανθρώπου-όντος (είναι μέγα μυστήριο η διάνοια του ανθρώπου (πράσινο άλογο-ανύπαρτο) γιαυτό μόνο με την υπαγωγή της στο πνεύμα (του θεού μέσα μας) μπορεί να επιτελεί ρόλο θετικό και όχι αρνητικό) (σημ: εαν η διάνοια καταληφθεί απο το πνεύμα του κακού καθίσταται το φερέφωνο των σκέψεων-εμπνεύσεων του και η βάση απο όπου μπορεί να ακυρώνει κάθε θετική δραστηριότητα του ανθρώπου-υλική, ψυχική, πνευματική). η διάνοια του ανθρώπου (ταυτίσθηκε με τον ίδιο τον άνθρωπο-ο οποίος οντολογικά είναι σε σημείο μηδέν) είναι Η ΑΝΑΤΟΛΗ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ή η ΕΚΛΕΙΨΗ ΤΟΥ και συνεπώς δια της διανοίας ή θα έχουμε μια μέρα-ζωή καλή-καλοκαιρία (ηθική αυτο-τελείωση-πνευματική αυτο-δημιουργία) ή θα έχουμε μια μέρα-κακη συννεφιασμένη-σκοτεινή-σκοτοφορική (άγνοια- ατέλεια-κακότητα-ελαττωματικότητα) .

Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ είναι ημερήσιος αλλά και εποχικός και εντέλει ετήσιος. Μέσα στους αιώνες και την αέναη Κύκληση της η Φύση δημιουργεί αλλαγές-εξελίξεις και μεταμορφώσεις γαιολογικές-κλιματικές-εξελικτικές των ειδών-ανελικτικές και πνευματοποιητικές των ανθρώπων (Περίοδοι-Μεγάκυκλοι-Εποχές Πνευματικές), αλλά ο σκόπος ποτέ δεν αλλάζει και αυτός είναι η Τελείωση και Πνευματοποίηση-Θέωση του ανθρώπου διότι μέσω αυτού του τρόπου και σκοπού υπηρετείται ΤΟ ΣΧΕΔΙΟΝ ΤΗΣ ΕΠΑΝΟΔΟΥ-ΕΠΑΝΑΦΟΡΑΣ ΤΟΥ ΕΚΠΕΣΟΝΤΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ, ΜΕΤΟΥΣΙΩΜΕΝΟΥ ΣΕ ΚΑΛΟΝ, ΣΤΟΝ ΘΕΟ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΠΡΩΤΑΡΧΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ. ο άνθρωπος είναι το μέσον και ο συνεργάτης του έργου της υλοποίησης του σχεδίου του αρχιτέκτονα-μηχανικού θεού-πνεύματος (ο οποίος εκπροσωπείται απο τον ουρανό και τις εκεί αυτοπροβολές του) .
ο σπόρος ως ΑΛΗΘΕΙΑ που ο κάθε άνθρωπος στην ζωή του συναντά και επιλέγει-αποφασίζει τι να κάνει:

Λουκ. 8:5-15 Εξήλθεν ο σπείρων, διά να σπείρη τον σπόρον αυτού. Και ενώ έσπειρεν, άλλο μεν έπεσε παρά την οδόν και κατεπατήθη, και τα πετεινά του ουρανού κατέφαγον αυτό·άλλο δε έπεσεν επί την πέτραν και αναφυέν εξηράνθη, διότι δεν είχεν ικμάδα·και άλλο έπεσεν εις το μέσον των ακανθών, και συμφυτρώσασαι αι άκανθαι απέπνιξαν αυτό·και άλλο έπεσεν επί την γην την αγαθήν, και αναφυέν έκαμε καρπόν εκατονταπλασίονα. Ταύτα λέγων, εφώναζεν· Ο έχων ώτα διά να ακούη, ας ακούη.Ηρώτων δε αυτόν οι μαθηταί αυτού, λέγοντες· Τι σημαίνει η παραβολή αύτη;Ο δε είπεν· Εις εσάς εδόθη να γνωρίσητε τα μυστήρια της βασιλείας του Θεού, εις δε τους λοιπούς διά παραβολών, διά να μη βλέπωσιν ενώ βλέπουσι και να μη καταλαμβάνωσιν ενώ ακούουσιν.Αύτη δε είναι η παραβολή· Ο σπόρος είναι ο λόγος του Θεού·οι δε σπειρόμενοι παρά την οδόν είναι οι ακούοντες, έπειτα έρχεται ο διάβολος και αφαιρεί τον λόγον από της καρδίας αυτών, διά να μη πιστεύσωσι και σωθώσιν.Οι δε επί της πέτρας είναι εκείνοι οίτινες, όταν ακούσωσι, μετά χαράς δέχονται τον λόγον, και ούτοι ρίζαν δεν έχουσιν, οίτινες προς καιρόν πιστεύουσι και εν καιρώ πειρασμού αποστατούσιο δε πεσόν εις τας ακάνθας, ούτοι είναι εκείνοι οίτινες ήκουσαν, και υπό μεριμνών και πλούτου και ηδονών του βίου υπάγουσι και συμπνίγονται και δεν τελεσφορούσι.Το δε εις την καλήν γην, ούτοι είναι εκείνοι, οίτινες ακούσαντες τον λόγον, κρατούσιν εν καρδία καλή και αγαθή και καρποφορούσιν εν υπομονή.

  1. οι δε σπειρόμενοι παρά την οδόν είναι οι ακούοντες, έπειτα έρχεται ο διάβολος και αφαιρεί τον λόγον από της καρδίας αυτών, διά να μη πιστεύσωσι και σωθώσιν.(ΑΝΑΖΗΤΗΤΕΣ-ΘΡΗΣΚΕΥΟΜΕΝΟΙ-ΑΣΧΟΛΟΥΜΕΝΟΙ ΜΕ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΑ-ΥΠΕΡΒΑΤΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ). 
  2. Οι δε επί της πέτρας είναι εκείνοι οίτινες, όταν ακούσωσι, μετά χαράς δέχονται τον λόγον, και ούτοι ρίζαν δεν έχουσιν, οίτινες προς καιρόν πιστεύουσι και εν καιρώ πειρασμού αποστατούσι. (ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΟΙ-ΜΟΡΦΩΜΕΝΟΙ-ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ-ΝΟΜΙΚΟΙ-ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ).
  3. Το δε πεσόν εις τας ακάνθας, ούτοι είναι εκείνοι οίτινες ήκουσαν, και υπό μεριμνών και πλούτου και ηδονών του βίου υπάγουσι και συμπνίγονται και δεν τελεσφορούσι.(ΥΛΙΣΤΕΣ-ΑΘΕΟΙ-ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ-ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΕΣ-ΕΜΠΟΡΟΙ-ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ-ΧΡΗΜΑΤΩΝ).
  4. Το δε εις την καλήν γην, ούτοι είναι εκείνοι, οίτινες ακούσαντες τον λόγον, κρατούσιν εν καρδία καλή και αγαθή και καρποφορούσιν εν υπομονή.(ΟΙ ΑΠΛΟΪΚΟΙ-ΤΑΠΕΙΝΟΙ-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΚΑΛΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΤΗΡΟΥΝ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΛΩΣΥΝΗ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΚΑΚΟ) .
οι τέσσερεις εποχές της ζωής του ανθρώπου (σπορά-βλάστησις-αύξησις-θερισμός) .

Μάρκ. 4:26-29 Και έλεγεν (ο ιησούς)· Ούτως είναι η βασιλεία του Θεού, ως εάν άνθρωπος (πνεύμα) ρίψη τον σπόρον επί της γης, (ο σπορέας) και κοιμάται και σηκόνηται νύκτα και ημέραν, και ο σπόρος βλαστάνη (ύλη) και αυξάνη (ψυχή) καθώς αυτός δεν εξεύρει.Διότι αφ' εαυτής η γη καρποφορεί (θέρος), πρώτον χόρτον (χειμωνας), έπειτα αστάχυον (τελος χειμώνα), έπειτα πλήρη σίτον εν τω ασταχύω (άνοιξη). Όταν δε ωριμάση ο καρπός (καλοκαίρι), ευθύς αποστέλλει το δρέπανον, διότι ήλθεν ο θερισμός (θέρος).

Η παρέμβαση του κακού στην σπορά-στην δημιουργία-ζωή των ανθρώπων:

Ματθ. 13:24-30 Άλλην παραβολήν παρέθηκεν εις αυτούς, λέγων· Ωμοιώθη η βασιλεία των ουρανών με άνθρωπον, όστις έσπειρε καλόν σπόρον εν τω αγρώ αυτού·αλλ' ενώ εκοιμώντο οι άνθρωποι, ήλθεν ο εχθρός αυτού και έσπειρε ζιζάνια ανά μέσον του σίτου και ανεχώρησεν. Ότε δε εβλάστησεν ο χόρτος και έκαμε καρπόν, τότε εφάνησαν και τα ζιζάνια.Προσελθόντες δε οι δούλοι του οικοδεσπότου είπον προς αυτόν· Κύριε, καλόν σπόρον δεν έσπειρας εν τω αγρώ σου; πόθεν λοιπόν έχει τα ζιζάνια; Ο δε είπε προς αυτούς· Εχθρός άνθρωπος έκαμε τούτο· οι δε δούλοι είπον προς αυτόν· Θέλεις λοιπόν να υπάγωμεν και να συλλέξωμεν αυτά;Ο δε είπεν· Ουχί, μήποτε συλλέγοντες τα ζιζάνια εκριζώσητε μετ' αυτών τον σίτον· αφήσατε να συναυξάνωσιν αμφότερα μέχρι του θερισμού, και εν τω καιρώ του θερισμού θέλω ειπεί προς τους θεριστάς· Συλλέξατε πρώτον τα ζιζάνια και δέσατε αυτά εις δέσμας διά να κατακαύσητε αυτά, τον δε σίτον συνάξατε εις την αποθήκην μου.

ΒΟΡΡΑΣ
(ΠΙΣΤΙΣ)
Ι
Ι
Ι
Δ-ύσις----------αλήθεια-------Α-νατολή
(ΕΛΠΙΣ)            Ι            (ΣΟΦΙΑ)
Ι
Ι
ΝΟΤΟΣ
(ΑΓΑΠΗ)
ΠΝΕΥΜΑ-ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ: ΠΙΣΤΕΥΩ στον θεό και το βεβαιώνω δια των θετικών σκέψεων, των λόγων, των έργων μου: πίστις-ανάτασις-προσεύχή.

ΥΛΗ-ΧΕΙΜΩΝΑΣ: ΕΛΠΙΖΩ στο καλόν και το αποδεικνύω δια της θετικής καθημερινής-κάθε στιγμής συμπεριφοράς μου προς τον πλησίον-συνάνθρωπο μου: υπομονή-σιωπή-ταπεινοφροσύνη.

ΨΥΧΗ-ΑΝΟΙΞΗ: ΑΓΑΠΩ τον θεό-τον συνάνθρωπο-τον εαυτό και το μαρτυρώ δια της θετικής ψυχής-των καλών συναισθημάτων-αγαθοποιών επηρρειών μου: αγάπη-εγκράτεια-αλληλεγγύη.

ΔΙΑΝΟΙΑ-ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ: ΣΟΦΙΖΩ τον νου-διάνοια μου-ΝΟΥΝΕΧΩ (μεταστρέφω) τον νου-διάνοια-εαυτόν και το δείχνω με την αλλάγή και στροφή-μεταστροφή του τρόπου νοείν-ζην δηλαδή την αλλαγή νοοτροπίας-συμπεριφοράς-κατανόησης των γεγονότων της ζωής μου : μετάνοια-μεταστροφή-μετάγνωση. (μετά=εκ των υστέρων νοώ=αντιλαμβάνομαι την αλήθεια, μεταστρέφομαι=εκ των υστέρων αλλάζω-κάνω στροφή προς την αλήθεια, μεταγνωση= εκ των υστέρων γνώρίζω-κατανοώ-αντιλαμβάνομαι την αλήθεια : συνεπώς πριν ΜΕΤΑ-νοήσω ήμουνα σε πλάνη-παραπλανημένος και ενεργούσα αναληθώς-ψευδώς-αδίκως-εγωϊστικώς-αλαζονικώς. Τώρα που μετενόησα, είδα-αναγνώρισα την αλήθεια και την αποδέχθηκα με αποτέλεσμα να ευρίσκομαι πλέον προς την πλευρά της αλήθειας και διότι γνώρισα την αλήθεια και διότι εκκαθάρισα με την μετάνοια μου το κακό της αμετανοησίας-ασυγχωρησίας) .

Δεν υπάρχουν σχόλια: