Δευτέρα, 17 Νοεμβρίου 2014

ένας γάμος μια κηδεία και η μάνα μου !


[το Παρελθόν είναι ένα πηγάδι που μπορεί ο κάθε άνθρωπος στο Παρόν να ποτίζει τον κήπο του, ώστε αυτός Μελλοντικά να ανθίζει και να μυροβολεί-Ερώ και ΑΙρω τον εμαυτού σταυρόν εν ταύταις ταις δυσιν εντολαίς όλος ο νόμος και οι προφήται κρέμανται]
έλεγα αυτό το κορίτσι θα το παντρευτώ
θα το παντρευτώ το κορίτσι αυτό έλεγα
πέρασε το καλοκαίρι ήρθε ο χειμώνας και εγώ κοιμήθηκα
κοιμήθηκα ναι και ονειρεύτηκα την ημέρα του γάμου της
όλα ήταν έτοιμα, οι μπομπονιέρες, η νύφη και το ρύζι
να φορέσω λέω και εγώ το κοστούμι
δεν έστησα βλέπεις ποτε κανέναν 
ανοίγω το ντουλάπι κοστούμι πουθενά
καλά γαμπρός εγω και δεν έραψα κοστούμι
άλλο πάλι και τούτο, η νύμφη θα περιμένει
δεν είναι σωστό αλλά και δεν προλαβαίνω 
να ράψω κοστούμι για τον γάμο της !
ο χρόνος κύλησε και ήρθε η μέρα του γάμου της
σηκώθηκα πρωϊ να ετοιμαστώ για τον γάμο
το τηλέφωνο κτυπά επίμονα, δεν θέλω να το σηκώσω
επίμονα κτυπά και η πόρτα, ανοίγω 
η μάνα σου πέθανε βιάσου βιάσου
μα έχω τον γάμο της δεν είναι σωστό
άσε τώρα τα πανηγύρια το αεροπλάνο περιμένει
άχ ρε μάνα στο γάμο της διάλεξες να πεθάνεις
αναρρωτιώμουνα την ώρα του τελευταίου ασπασμού
και είδα την μάνα μου να βγαίνει απο το μνήμα 
ήρθε κοντά μου χαϊδεψε το μάγουλο μου και είπε:
"παιδί μου πέθανα στο γάμο σου για να μην κλάψω στην κηδεία σου"
η μάνα μου η μάνα μου, άχ αυτή η μάνα μου
γιατί να διαλέγει μονίμως τις κηδείες στους γάμους 
και εγώ να επιστρέφω απο κηδείες την ημέρα του γάμου της !
http://www.iefimerida.gr/sites/default/files/styles/708x320/public/eagle-660.jpg?itok=6FqjaUjL

Δεν υπάρχουν σχόλια: