Τετάρτη, 26 Αυγούστου 2015

Δολώματα

[το Παρελθόν είναι ένα πηγάδι που μπορεί ο κάθε άνθρωπος στο Παρόν να ποτίζει τον κήπο του, ώστε αυτός Μελλοντικά να ανθίζει και να μυροβολεί-Ερώ και ΑΙρω τον εμαυτού σταυρόν εν ταύταις ταις δυσιν εντολαίς όλος ο νόμος και οι προφήται κρέμανται]
ΔΟΛΩΜΑ: δολῶ, δολόω: δόλος-δόλιος-δολιεύομαι, εξαπατώ, νοθεύω, τοποθετώ δόλωμα σε αγκίστρι ή παγίδα-δόκανο, συλλαμβάνω με δόλο, εξαπατώ, παραπλανώ, παραποιώ, προσποιούμαι επίπλαστη ειλικρίνεια ή εμπιστοσύνη, γενικά χρησιμοποιώ κάποιο δέλεαρ-δόλωμα-απατηλό τέχνασμα-πειραμό-παραπλάνηση, δολίως, με δόλιο σκοπό να εξυπηρετήσω το συμφέρον μου, να έχω όφελος-να ωφεληθώ,να έχω κέρδος, να κερδίσω χρήματα-αποκτήματα-περιουσιακά στοιχεία-χρυσό-άργυρο-θέσεις-διπλώματα κλπ κλπ.(σημ: φυσικά ο ψαράς ή ο κυνηγός ή ο έμπορος κλπ οι οποίοι δολωνουν, στήνουν παγίδες ή εμπορεύονται-πωλούν προϊόντα του μόχθου και της εργασίας τους για να ζήσουν, δεν εμπίπτουν σε αυτή την περίπτωση του κακού δόλου-πειρασμού-δελεαρ με τα οποία οι δόλιοι και πλάνοι και συμφεροντολόγοι και κερδοσκόποι χρησιμοποιούν και σκοπούν να εξαπατήσουν-παραπλανήσουν τους συνανθρώπους τους ή να εκμεταλλευτούν δολίως την φυση-περιβάλλον κλπ με σκοπό το άνομο κέρδος και χωρίς καμία έγνοια της καταστροφής την οποία μπορεί να κάνουν προκειμένου να κερδο-σκοπήσουν).

αντίθετα του δολώματος-δόλου είναι: ο άδολος-το άδολον-αδολίευτον, ο αγνός-αγνόν, ο αθώος, ο αληθής-ές-ειλικρινής-ές-γνήσιος-ον-αυθεντικός-ον-ανόθευτος-ον-ντόπρος κλπ.

ποιά είναι εκείνα τα δολώματα που κάνουν τον άνθρωπο να "τσιμπάει" να πιάνεται στα δίκτυα του "πονηρού ψαρά", να γίνεται ευάλωτος στην εξαπάτηση-παραπλάνηση του κακού "έμπορου-πωλητή", να πέφτει ή να συλλαμβάνεται στην παγίδα-δόκανο-κλωβό (βεριά-ξόβεργες) του παμπόνηρου "κυνηγού", να τρώει την "φόλα" του κάθε αγύρτη γύφτου-γυρολόγου-αστρολόγου-μάντη-μάγου-μέντιουμ- εξορκιστή παπά και εν γένει κάθε κομπιναδόρου-απατεώνα, να δελεάζεται απο τα πονηρά τεχνάσματα-γνώσεις-επιδείξεις του κάθε προσηλυτιστή-αιρετικού-εσωτεριστή-δασκάλου-γιόγκι-γκουρού-αρχηγού θρησκευτικής ή άλλης αίρεσης-σατανιστή-φαρμακευτή κλπ κλπ ;

τα δολώματα-δέλεαρ-πειρασμοί αυτά είναι : (πηγή όλων των κακών του ανθρώπου είναι η άγνοια της αλήθειας- του καλού και κακού που υπάρχει στον κόσμο και μέσα και έξω του ανθρώπου)
  • η άγνοια της αλήθειας και όχι κατανάγκην της πραγματικότητας
  • οι ανάγκες της καθημερινής επιβίωσης και όχι η ανάγκη της πνευματικής ζωής
  • οι επιθυμίες του κόσμου-κοσμική ζωή-μόδα-ολόχρονη διασκέδαση κλπ
  • οι πειραμοί της ζωής-ψυχής-πνεύματος (ηδονής-πλούτου-καταξίωσης κλπ)
  • τα πάθη-αδυναμίες-κακίες της ψυχής (παθητικότης-αδράνεια-αδιαφορία)
  • τα διανοητικά λάθη-κακές επιλογές-αστόχαστοι πειραματισμοί (αγνωσία-πολυγνωσία-πλάνη-επικίδυνη γνώση κλπ)
  • τα ελαττώματα του εγώ-όντος (εγωϊσμός-έπαρση-υψηλοφροσύνη-εγωπάθεια)
  • η ατέλεια-της συνείδησης (λόγω ανήθικων-άδικων-ιδιοτελών πράξεων-έργων)
  • η άσωτη-ανόητη-επιπόλαια διαβίωση-ζωή (κραιπάλη-ξενύκτια-ποτα-ναρκωτικά κλπ).
ποια είναι η αλήθεια ; (ώ άνθρωπε της γης)
είναι η αγάπη-το να αγαπάς ηθικά, τον θεό-εαυτό-συνάνθρωπο, το να εγκρατεύεις εαυτόν-την ψυχή, το να συγχωρείς τον σφάλλοντα-εχθρό συνάνθρωπο, το να βοηθάς-ελεείς-συμπάσχεις αυτο- θυσιαστικά χάριν των άλλων συν-ανθρώπων σου, το να είσαι και συμπεριφέρεσαι ως αληθινός αδελφός πρός κάθε ανθρωπο ανεξαρτήτως χρώματος-φυλής-θρησκείας κλπ.
είναι η σοφία-η πνευματική σωφία, δια της οποίας και με την οποία μπορείς να γνωρίσεις την αλήθεια πνευματικά, είναι το πνεύμα της αληθείας διαμέσου του οποίου μπορείς να αγιάσεις εαυτόν, να αγνοποιήσεις εαυτόν, να αγαθοποιήσεις-αληθοποιήσεις αυτόν και να ολοκληρώσεις την τελείωση σου εκτός απο ηθικά και πνευματικά, σε βαθμό και με τρόπο που θα καταστής ένας αυτο-πνευματούμενος άνθρωπος ο οποίος θα συνεργασθεί με το πνεύμα του θεού για να υπηρετήσει και εξυπηρετήσει δημιουργικά το έργο του θεού-ανθρώπου στον κόσμο-γη.

τι είναι το κακόν ;
είναι αυτή η σκοτεινή αρνητική έκπτωτη δύναμη-μέσα και έξω μας, η οποία θα προσπαθεί εξακολουθητικά να εμποδίσει-αναστείλει-ματαιώσει-καταστρέψει κάθε θετική δημιουργική αφυπνιστική ανυψωτική προσπάθεια του ανθρώπου η οποία κατατείνει προς την ηθική και πνευματική του αυτοτελείωση-ανάσταση-αυτοπνευμάτωση-θέωση.

γιατί το κακόν θέλει το κακό μας ; !!
διότι εμείς οι άνθρωποι κάνοντας το καλον και μετανοώντας για το κακό μας (λάθη-κακίες κλπ) γινόμαστε υπαίτιοι της μετουσίωσης τού ίδιου του κακού στον κόσμο-ένχρονα, δηλαδή το ελαττώνουμε-μεταμορφώνουμε εξακολουθητικά μέσα στον χρόνο με συνέπεια αυτό-το κακό να αφανίζεται ως κακόν ("κατανοεί" ότι "χάνεται" ως αρνητική ύπαρξη και μαζί του και το σκοτοφορικό βασίλειο του-ο κόσμος) αλλά να ανασταίνεται άχρονα ως καλόν-πνεύμα καλού στον θεό, και εμείς μαζί του !

γιατί το καλόν θέλει το καλό μας ;
διότι εμείς ως άνθρωποι-το κάθε ανθρώπινον ον, είμαστε δημιουργήματα του πνεύματος του θεού (είναι ο πνευματικός πατέρας μας) στον κόσμο-εμείς είμαστε το δημιούργημα-τέκνον του καλού (των πνευματων-αγγελικής τάξεως που ο κάθε άνθρωπος ατομικά φέρει-εν-σαρκώνει --φέρεται και ενσαρκώνεται-- στον κόσμο γη με την υλική του γέννηση), Εγώ- ο κάθε άνθρωπος είναι-είμαι ένα δημιούργημα ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ του πνεύματος του θεού --ανεξαρτήτως του ότι δημιουργούμαι ΑΜΕΙΓΩΣ πνευματικώς δισύνθετος και απο τα δυο πνεύματα του καλού και του κακού-- και αποτελώ ως υπαρξη-οντότητα ζωή ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ μετά τον θεό-πνεύμα (θέση-θετικόν θνεύμα) και το κακό-πνεύμα (έκπτωτον-αρνητικόν πνεύμα) δηλαδή (το) ΕΓΩ-είναι-είμαι ένα πνεύμα-εγώ-ον :

πνεύμα-δισύνθετον πνεύμα (όχι απλούν-μονοσήμαντο): συγκροτημένο αμειγώς πνευματικώς δισύνθετον, πνευματικά ψυχικά υλικά (και διανοητικά). Δέν είναι αυτά τουτα τα πνεύματα καλού-το καλόν ή του κακού-το κακόν, (ούτε καλον και ούτε κακόν αλλα με δυνατότητα ελεύθερη θέληση-επιλογή του καλού ή του κακού, μπορεί να παρ-ομοιάζει με το καλόν ή με το κακόν αναλόγως των καλών ή κακών πράξεων-έργων του) αλλά ένα μέλος του καλού=μία ακτίνα και ένα μέρος του κακού=σπερματικό κακό που προέκυψε (το δημιούργημα αυτό- ο άνθρωπος) απο την αμειγή πνευματική συναλληλία των δύο πρωτογενών πνευμάτων του θεού και του κακού (σημ: με μόνο δημιουργό τον θεό διότι το κακό-πνεύμα δεν μπορεί να γίνει ποτέ δημιουργός ούτε ποτέ υπήρξε δημιουργός. το κακόν υπήρξε αυτο-δημιουργός του εαυτού του (και μόνον) μετά την απόφαση εξόδου του απο τον θεό-όλον όπου προκάλεσε και την αυτο-πτώση-έκπτωση του στο αδημίουργητο κενό της ανυπαρξίας, προκαλώντας το πνευματικό χάος).

εγώ-άτομον-ατομικοποιημένον πνεύμα: άτομον-εγω σε σχέσι με το όλον "εμείς" του πνεύματος του ουρανού-θεού (ένας πλανήτης σε σχέση με τον ήλιο=ουρανός ή ένα αστέρι σε σχέσι με τον ουράνιο θόλο=θεός). Π.Χ όταν λέμε "ο Γαβριήλ" για τον αρχάγγελο αυτό του θεού, δεν θα πρέπει να εννοούμε ένα-ον ή πνεύμα ατομικον και προσωποποιημένο αλλά "αυτός" είναι ΜΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΟΛΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ στο ουράνιο πνευματικό επίπεδο που περιλαμβάνει ΣΥΝΟΛΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΩΝ- ΛΕΓΕΩΝΩΝ-ΤΑΓΜΑΤΩΝ (ΧΕΡΟΥΒΙΚΩΝ) ΑΓΓΕΛΙΚΩΝ-ΑΡΧΑΓΓΕΛΙΚΩΝ (ων ούκ έστιν αριθμός) και που "αυτός" είναι όλοι "αυτοί" ή "αυτή η κατάσταση πνευματικού όντος" με τα εντός του αγγελικά πνεύματα κλπ έχουν μια κοινή ΕΝσυνείδηση-δύναμη-εντολή-πνευματική ισχύ. (σημ-1: η εσωτερική παράδοση διέσωσε την συμβολική αλλά και κυριολεκτική αλήθεια, ότι "την άχρονη στιγμή της πτώσης του "σκοτοφόρου"--και όχι εωσφόρου όπως κακώς τον αποκαλούν-- ο ΜΙΧΑΗΛ με εντολή του θεού ΕΚΡΑΥΓΑΣΕ "ΣΤΗΤΕ" και ανεκόπη αυτοστιγμή  η πτώση (η συνέχιση της πτώσης) του αρχαγγελικού αυτού πνευματικού όντος- και των λεγεώνων που τον συγκροτούσαν ! ) ( σημ-2: και τώρα την τρίτη εποχή πάλι: αποκ.ΙΒ-
7 
Καὶ ἐγένετο πόλεμος ἐν τῷ οὐρανῷ· ὁ Μιχαὴλ καὶ οἱ ἄγγελοι αὐτοῦ –τοῦ πολεμῆσαι μετὰ τοῦ δράκοντος· καὶ ὁ δράκων ἐπολέμησε καὶ οἱ ἄγγελοι αὐτοῦ,  8 καὶ οὐκ ἴσχυσεν, οὐδὲ τόπος εὑρέθη αὐτῷ ἔτι ἐν τῷ οὐρανῷ.  9 καὶ ἐβλήθη ὁ δράκων, – ὁ ὄφις ὁ μέγας ὁ ἀρχαῖος, ὁ καλούμενος Διάβολος καὶ ὁ Σατανᾶς, ὁ πλανῶν τὴν οἰκουμένην ὅλην, ἐβλήθη εἰς τὴν γῆν, καὶ οἱ ἄγγελοι αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ ἐβλήθησαν. 

ον-ανθρώπινον ον: είναι πλέον, ολοκληρωμένο το πνευματικο δημιούργημα του θεού στην γη και είναι αυτό ένα ατομικό ον, μια υπαρξη-υπαρκτή ζώσα ζωή, υλο-ψυχο-πνευματική η οποία μέσα στον χρόνο της ζωής αναπτύσσει την διάνοια και την προσωπικότητα της η οποία εκφράζεται υλο-διανοητικά και ψυχο-πνευματικά.

το δόλωμα, όπως όλα σε αυτόν τον κόσμο, έχει την διττή-δυαδική σημασία-επιλογή-αξία-χρεία, την ηθική και την ανήθικη, την εκ του κακού δολιότητα-παραπλάνηση-εξαπάτηση-μηχανορραφία-(πχ. ο δόλιος Αλή Πασάς, ο Βρούτος, ο εφιάλτης, κλπ) και την εκ του καλού δολιότητα-τέχνασμα-επίνοια-εξυπνάδα (πχ. οι έλληνες κυρίευσαν την τροία με έξυπνο δολο-τον δούρειο ίππο, ο πολυμήχανος-πολύτροπος οδυσσέας εξολόθρευσε τους μνηστήρες με δόλιο τρόπο-τέχνασμα αφού μυστικά τους είχε αφαιρέσει όλα τα όπλα με τα οποία μπορούσαν να αμυνθούν κλπ) .

σημ: δόλιος έχει και την έννοια του ταλαίπωρου-βασανισμένου ανθρώπου: η δόλια η μάνα-καρδιά-πατρίδα μου κλπ.

ο ιησούς χριστός, είπε στους μαθητές του :«Δεύτε οπίσω μου και ποιήσω υμάς αλιείς ανθρώπων. Οι δε ευθέως αφέντες τα δίκτυα ηκολούθησαν αυτώ» (Ματθ. δ΄ 19-20).

ο αλιέας-ψαράς, χρησιμοποιεί δολώματα, άγκιστρα, και κυρίως δίκτυα για την αλίευση των ιχθύων-ψαριών.
θάλασσα= ο κόσμος της ψυχής-αιθέρας
ψάρια= άλλα του καλού (προς βρώσιν-φαγητό) και άλλα του κακού (καρχαρίες-φάλαινες δολοφόνοι-ψάρια που δεν τρώγονται κλπ).

ο αλιέας-ψαράς ανθρώπων= ο πνευματικός δάσκαλος-ο εντεταλμένος-απεσταλμένος απο τον θεό να διδάξει τους ανθρώπους την αλήθεια (μωυσής-σωκράτης-ιησούς-12 μαθητές του χριστού-βούδας-κρίσνα κλπ).

ποιό είναι το κίνητρον του δόλιου-δολωματία κακού-ανθρώπου ;
είναι το ιδιοτελές συμφέρον !
είναι το χρήμα !
είναι δόξα-αυτοπροβολή του !

ποια είναι τα δόλια δολώματα του ;
είναι το δέλεαρ (τάχα μου) του αμοιβαίου-επωφελούς κέρδους
είναι το δόλωμα της ηδονής-απόλαυσης-ευμάρειας-ευτυχίας
είναι το δέλεαρ του πλούτου-χρήματος
είναι το δέλεαρ της φήμης-δόξας-προβολής

ποιό είναι το κίνητρον του (δόλιου=ταλαίπωρου, καλού-ηθικού-) αλιέα-ψαρά-πνευματικού ανθρώπου ;
είναι η αλήθεια του θεού 
είναι η αγάπη-αδελφοσύνη
είναι η ελεημοσύνη-αλληλεγγύη
είναι η μετάδοση της πνευματικής γνώσης-σωφίας.

ποιά είναι τα δολώματα του ;
είναι η ισχύουσα αλήθεια του,

είναι η έμπρακτη αγάπη-αλληλεγγύη προς πάντας αδιακρίτως
είναι τα παραδειγματικά καλά του έργα-βίου-ζωής
είναι η ρέουσα σοφή σωφία-γραφή του
είναι το ηθικό και πνευματικό του ανάστημα και η θετική του προσωπικότητα
είναι ο οικουμενικός-αναγεννητικός- θαυματουργικός-προφητικός του λόγος-έργον.

«Δεύτε οπίσω μου και ποιήσω υμάς αλιείς ανθρώπων. Οι δε ευθέως αφέντες τα δίκτυα ηκολούθησαν αυτώ» (Ματθ. δ΄ 19-20).

ο ιησούς δεν τους είπε : "δεύτε οπίσω μου και ποιήσω υμας πλουσίους αλιείς" ! ούτε βέβαια αυτοί οι αλιείς (που μετά έγιναν ακόλουθοι μαθητές του) εννόησαν ότι τους κάλεσε να ψαρέψουν αφελείς ανθρώπους με σκοπό την δόλια εξαπάτηση τους για το κέρδος.

ή λοιπόν ο άνθρωπος θα γίνει το δόλωμα του κακού με σκοπό την δόλια αλίευση αγνοούντων (αγνοούμενοι πνευματικά) την αλήθεια- αφελών και ανόητων-ασυνείδητων ανθρώπων, με σκοπό την πονηρή πειραστική εξαπάτηση τους και το μάζεμα κέρδους και ωφελημάτων, ή θα γίνει το δόλωμα του καλού-της αλήθειας με σκοπό την αλίευση ανθρώπων εχόντων ανάγκη βοηθείας ηθικής υλικής πνευματικής, ανθρώπων κοπιασμένων-συνανθρώπων παραστρατημένων, απίστων-ευρισκομένων σε αμφιβολία ως προς την αλήθεια και τον θεό και το έργο της αυτογνωσίας-αυτοπνευμάτωσης τους, με σκοπό να τους ταϊσει τον άρτο και τα ψάρια που κατέχει ως περιουσιακά στοιχεία στο πνεύμα-ψυχή του. 
άρτος=η αγάπη του
ψάρια=η πνευματική του σωφία-αλήθεια

Ααγάπη του ιησού χριστού-θεού λόγου
Ρ=τα ρήματα της πνευματικής ζωής του θεού λόγου
Ττελειότητα της Β' διαθήκης-αλήθειας του θεού λόγου
Οοδός της οφειλής (δωρεαν παροχής) προς όλους του άρτου-λόγου
Σσυνεισφέρουσα (σύντροφος της αγάπης) σοφία στην συνείδηση-σωτηρία του δια- τρεφόμενου με τον άρτον του λόγου.

Ι= η ισχύς του λόγου-ιησού
Χχάρις του λόγου-χριστού
Θθυσία της αγάπης του λόγου
Υυπομονή (σιωπή-ταπεινοφροσύνη) του εσταυρωμένου ιησού χριστού
Σσοφία των λόγων του λόγου πάνω-από τον σταυρό

άρτος=70 οίνος=70
ιχθύς=77 ο λόγος=77

Δεν υπάρχουν σχόλια: